2005/Aug/06

เพลงนี้ แทบจะเรียกได้ว่าฮิตติดตลาด ถึงขนาดว่าถ้าว่างเมื่อไหร่ เพื่อนๆ จะต้องหยิบกีตาร์ขึ้นมาดีดเพลงนี้ทุกทีเลย หะๆ ฟังไปฟังมา ชักจะเริ่มตรงใจนะเนี่ย...

เนื้อเพลง: : ส่วนเกิน : :

ฉันคนนี้ กับเขาคนนั้นต่างกันเธอรู้ดี
คนที่ดี กับคนที่รักต่างกันเธอรู้มั้ย
เขาที่เธอผูกพัน กับฉันที่เธอหมดใจ
ทำยังไงก็คงไม่เหมือนเก่า

เป็นส่วนเกินในชีวิตเธอ
ที่เธอไม่ต้องการ
ทำอะไรให้ไปเท่าไร
ได้กลายเป็นรำคาญ
คำพูดที่คอยกดดัน
บีบคั้นฉันมาเนิ่นนาน
ก็พอจะรู้ว่าเธอต้องการเลือกใคร

ฉันก็คงไม่ฝืนเธอต่อไป
เมื่อรักไม่เป็นอย่างฝัน
ขอให้เราจบลงแค่นั้น
เมื่อเธอไม่มีฉันในหัวใจ

หยุดความรักเอาไว้เท่านี้
พอก่อนดีมั้ย ถ้าใจอ่อนล้า
อย่ามัวเสียเวลากับรักเดิมๆ
ที่เธอไม่มั่นใจ
หากยิ่งฝืนจะยิ่งเจ็บช้ำ
ยิ่งตอกยิ่งย้ำ และยิ่งปวดใจ
ยิ่งฝืน ยิ่งห่างไกล
ถึงคราวต้องตัดใจเสียที

เป็นส่วนเกินในชีวิตเธอ
ที่เธอไม่ต้องการ
ทำอะไรให้ไปเท่าไร
ได้กลายเป็นรำคาญ
คำพูดที่คอยกดดัน
บีบคั้นฉันมาเนิ่นนาน
ก็พอจะรู้ว่าเธอต้องการเลือกใคร

ฉันก็คงไม่ฝืนเธอต่อไป
เมื่อรักไม่เป็นอย่างฝัน
ขอให้เราจบลงแค่นั้น
เมื่อเธอไม่มีฉันในหัวใจ

หยุดความรักเอาไว้เท่านี้
พอก่อนดีมั้ย ถ้าใจอ่อนล้า
อย่ามัวเสียเวลากับรักเดิมๆ
ที่เธอไม่มั่นใจ
หากยิ่งฝืนจะยิ่งเจ็บช้ำ
ยิ่งตอกยิ่งย้ำ และยิ่งปวดใจ
ยิ่งฝืน ยิ่งห่างไกล
ถึงคราวต้องตัดใจเสียที

หยุดความรักเอาไว้เท่านี้
พอก่อนดีมั้ย
อย่ามั่วเสียเวลากับรักเดิมๆ
ที่เธอไม่มั่นใจ
หากยิ่งฝืนจะยิ่งเจ็บช้ำ
ยิ่งตอกยิ่งย้ำ และยิ่งปวดใจ
ยิ่งฝืนยิ่งห่างไกล
ถึงคราวต้องตัดใจเสียที


edit @ 2005/08/06 01:19:35

2005/Aug/05

สวัสดีค่า

วันนี้ อยู่ในอารมณ์อยากฟังเพลง หะๆๆ ยังไงขอฝากเพลงไว้แล้วกันนะ แบบว่า ฟังแล้วมันใช่เลยอ่ะ...

ชื่อเพลง/Title : ว่างแล้วช่วยโทรกลับ
อัลบัม/Album : Lydia
ศิลปิน/Artist : ลิเดีย

ไม่คิดเข้าไปวุ่นวายและไม่คิดเข้าไปวุ่นเธอ
ก็ยังเว้นที่ว่างให้เธอให้เธอใช้เวลาส่วนตัว
ไม่ขออะไรมากมายแค่วันไหนที่ว่างเจอกัน
ให้เธอใช้เวลากับฉันอยู่กับฉันนานๆได้มั๊ย

*
แต่วันนี้ทำไมไม่ยอมโทรกลับหากัน
อยู่ที่ไหนทำไมไม่บอกฉันสักคำ

**
ไม่ว่างจริงจริงหรือว่ามีคนอื่น
ต่อสายเธอทั้งคืน ก็เจอแต่...อืม..ฝากข้อความ
หายกันไปเลยไม่รู้..มีเรื่องอะไรต้องทำ
ได้รับไหมข้อความ ว่างมั๊ยสักนาทีโทรหากัน

ปานนี้ก็ยังไม่เจอ และพรุ่งนี้ก็คงไม่มา
ก็แค่ขอให้โทรกลับมาอยากให้รู้มีคนห่วงเธอ
เปิดเครื่องรอเธอทุกวันเปิดเอาไว้เมื่อตอนเธออยู่
คนที่เหงาก็ยังเฝ้าดูเผื่อวันไหนเธอโทรกลับมา

(
ซ้ำ *,**,*,**)

Many Thanks to : Kapook Musicstation


edit @ 2005/08/05 23:41:25
edit @ 2005/08/06 00:23:23
edit @ 2005/08/06 00:40:15

2005/Jul/29

นั่นๆๆๆ วันนี้ไปดู The Island มาแหละ มันส์มากๆ แถมมาแนวล้ำยุคอีกต่างหาก เรียกว่าตื่นตาตื่นใจกับเทคโนโลยีมันมากๆ หะๆ แถมตลกด้วย พระเอกนางเอกด้วยความที่เป็นโคลนส์ ก็เลยแอบอินโนเซนต์เล็กๆ ^ ^ แต่ก็นะ บางฉากก็สยองดี อย่างฉากผ่าตัด ยิงตะปูใส่นิ้ว หรือว่า ไอ่ล้อรถไฟกลิ้งลงมาทับรถอ่ะ (ทำให้รู้สึกเหมือนดู Final Destination อยู่เลย) แต่ความรู้สึกอย่างหนึ่งเลยก็คือ สงสารอ่ะ ไม่อยากให้มีโคลนนิ่งเลย ถ้ามันจะต้องเป็นอย่างนี้จริงๆ ล่ะก็นะ (นิโกรคนที่ถูกลากนั่น แสดงได้ถึงใจจริงๆ เกือบเรียกน้ำตา โหะๆ)

ส่วนใครที่ยังไม่ได้ดู เราจะขอเล่าเนื้อเรื่องย่อๆ นะ (อาจจะไม่ย่อเท่าที่ควร =.=)

เปิดเรื่องมา ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเอกที่สงสัยเกี่ยวกับเรื่องความฝัน (ฝันถึงเรือ กับชื่อเรือภาษาแปลกๆ)แล้วก็ไม่ค่อยพอใจว่าทำไมตัวเองต้องมาอยู่ในที่แบบนี้ ตึกที่ควบคุมด้วยระบบคอมพิวเตอร์ งานที่ต้องทำซ้ำๆ โดยไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร แล้วก็ต้องใส่แต่ชุดสีขาวล้วนตลอดเวลา จนวันนึง เขาแอบไปพบเพื่อนที่เขตหวงห้าม แล้วก็ดันไปเจอแมลงตัวหนึ่งเข้า ก็เลยสงสัยว่า ทำไมแมลงตัวนี้ถึงยังมีชีวิตอยู่ได้ ทั้งๆ ที่มีแต่คนพร่ำบอกเค้าว่าข้างนอกนั่นมีการปนเปื้อนของเชื้อโรค แล้วทุกคนในนี้ก็ล้วนแต่ได้รับการช่วยเหลือให้รอดชีวิตมาทั้งนั้น

ดังนั้น จุดเริ่มต้นก็อยู่ตรงนี้แหละ พระเอกก็เลยพยายามไปตามทางที่แมลงบินไป ปรากฏว่า ไปโผล่เอาสถานที่แปลกๆ เหมือนโรงพยาบาล พระเอกก็ไปเห็นภาพพอดี หมอฉีดยาอะไรบางอย่าง เพื่อให้โคลนส์คนแม่เสียชีวิต ทั้งที่เพิ่งคลอดลูก แล้วก็เอาเด็กไปให้ลูกค้า (เจ้าของโคลนส์) ที่นั่งรออยู่อีกห้องหนึ่ง รวมทั้งนิโกร (โคลนส์) คนนึงที่วิ่งออกมาจากห้องผ่าตัดทั้งที่โดนเจื๋อนหน้าอกไปแล้ว เค้าก็วิ่งโวยวายว่า ไม่อยากตายๆ เค้าอยากไปอยู่ที่ ' The Island ' (โคลนส์ทุกคน เฝ้ารอคอยผลลอตเตอรี่ ซึ่งจะพาเค้าไปที่ The Island สถานที่ที่ถือว่าเป็นจุดหมายของชีวิต) แล้วนิโกรคนนั้นก็ถูกขอเกี่ยว ลากกลับไป (น่าสงสารมาก) พระเอก พอเห็นดังนั้น ก็เลยเข้าใจว่า The Island ทั้งหมดเป็นเรื่องกุขึ้นมา ความจริงแล้ว พวกเค้าถูกหลอกมาฆ่าที่นี่ต่างหาก

ที่ไปกันใหญ่ก็คือ นางเอก (คู่นี้น่าร๊าก น่ารัก) ดันได้ลอตเตอรี่ ไป The Island พอดี พระเอกเลยพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดนางเอกไว้ แล้วก็พาหนี (คงรู้ใช่รึเปล่า ว่ามันจะยุ่งขนาดไหน หนีกันแบบสุดๆ คนล่าก็ล่าไปอ่านะ) จนสุดท้าย เค้าก็ออกมาเจอทุ่งกว้างๆ โล่งๆ แล้วก็ไม่รู้จะไปไหน ก็เลยเริ่มต้นจากที่อยู่จากกล่องไม้ขีด เดินทางไปหาเพื่อน (คนที่แอบไปหาที่เขตหวงห้ามอ่ะ) พระเอกก็ไปขู่ถามเค้าว่า ทำไมถึงหลอก จนกระทั่งเพื่อนก็ยอมเล่าความจริงให้ฟัง

แต่ฝ่ายผู้อำนวยการศูนย์โคลนส์ ก็จ้างนักสืบ นักล่าซักอย่าง ติดตามพระเอก-นางเอกมาติดๆ โอกาสรอดยากมาก ก็ตามไล่ล่ากันจนไม่เป็นอันสุข (มันส์มาก) นางเอกก็พบว่า ตัวจริงของเค้า ป่วยนอนรอความตายอยู่ที่โรงพยาบาล ส่วนพระเอก ก็ค้นพบที่อยู่ แล้วก็ไปหาตัวจริง ของเค้าที่บ้าน

พอถึงบ้าน (ทั้งตัวจริง-ตัวปลอมงงกันไปตามๆ) พระเอกก็เห็นโมเดลเรือ กับชื่อเรือ ตรงเป๊ะตามที่เค้าฝันเลย แต่หลังจากอธิบายเรื่องราวทุกอย่างให้ตัวจริงฟัง ก็ตัดสินใจไปประกาศความจริงที่สถานีโทรทัศน์ แต่ตัวจริงไม่อยากตาย (เพราะตัวเองเป็นโรคตับแข็ง ต้องการอวัยวะจากโคลนส์มาเปลี่ยน)ก็เลยหักหลัง โทรไปบอกศูนย์ คราวนี้ล่ะ ตามล่าอีกแล้วคับ (แต่เนื่องจากนางเอกไหวตัวทัน บอกว่า มันต้องมีอะไรแน่เลย พระเอกก็เลยไปคนเดียว) สุดท้ายก็ลงเอย ด้วยการที่นักสืบนิโกรนั่นยิงผิดคน ไปยิงตัวจริงเข้า (เพราะไหวพริบของพระเอก ในขณะจนมุม) พระเอกก็เลยเข้าสวมรอยแทนตัวจริง

อ่ะ เกือบจบและ เมื่อศูนย์พบว่าโคลนส์รุ่นพระเอกผิดปกติหมดเลย เพราะมีการพัฒนาความจำขึ้นเอง ก็เลยอยากจะเริ่มขั้นตอนใหม่ทั้งหมด แล้วก็โทรมาเรียกพระเอก (ในฐานะตัวจริง) ไปเก็บตัวอย่างเซลล์ ดีเอ็นเอ อะไรนั่นแหละ ก็เข้าแก๊กเลยคับ พระเอก-นางเอก เลยตกลงกันว่า จะกลับไปช่วยคนอื่นๆ ที่ศูนย์ ระหว่างที่พระเอกขึ้นฮอล์ไปศูนย์ นางเอกก็แกล้งทำให้ถูกจับได้ จะได้ถูกพาไปที่ศูนย์เหมือนกัน

พอไปถึงแล้ว ทั้งคู่ก็พยายามทุกวิถีทางตามแผน นางเอกดันไปเจอกลุ่มโคลนส์ที่เพิ่งจะถูกลอตเตอรี่หมู่มาพอดี (ด้วยความที่อยากกำจัดทั้งเซ็ท) ก็เลยพยายามช่วย โดยมีนักสืบนิโกรกลับใจเป็นผู้ช่วย ส่วนพระเอกก็ไปปิดใบพัดหลักของศูนย์ ซึ่งคราวนี้ก็สู้กันอยู่นานสองนานกับผู้อำนวยการ จนสุดท้าย ก็คงจะเดากันได้ พระเอกของเราก็ชนะ ใบพัดก็นะ เพราะถูกปิดกะทันหัน เลยหลุดกระเด็นออกมา ทำลายตัวตึก คราวนี้โคลนส์ทุกคนก็ได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันกันถ้วนหน้า สุดท้ายก็เลย พากันวิ่งออกมาที่ทุ่งโล่งๆ (ซึ่งเป็นภาพที่น่าขนลุกมาก มีแต่ชุดสีขาววิ่งพล่านเต็มทุ่งหญ้าสีเหลืองๆ ไปหมดอ่ะ หะๆ)

และแล้ว เรื่องก็จบลงโดยบริบูรณ์ ^ ^


edit @ 2005/07/29 23:54:08
edit @ 2005/07/30 00:04:02
edit @ 2005/08/05 22:45:45
edit @ 2005/08/05 22:52:47